افشای لواط نواب صفوی پدر معنوی اسلام گرایی سیاسی؛ با ضارب دکتر فاطمی
برای اولین بار توسط پرشیا ریپابلیک
در این چند روزه که ابعاد فساد جنسی و لواط کاری مسئولین جمهوری اسلامی تمام فضای مجازی را پر کرده است و حتی به رسانه های خبری خارجی نیز رسیده است، پرشیا ریبالیک به اسنادی دست یافته است که نشان می دهد که این فساد تنها محدود به مقامات کنونی جمهوری اسلامی نبوده و از سال ها پیش حتی پدران معنوی و بنیانگذاران اسلام سیاسی نیز به این فساد اخلاقی آغشته بوده اند که نواب صفوی از مهم ترین مثال های آن است.
مجتبی میرلوحی معروف به نواب صفوی، روحانی شیعه جوانی بود که قرائت اسلامی بسیار ارتجاعی و افراطی ای را تبلیغ می کرد. او از جمله اولین افرادی بود که خواستار برپایی حکومت اسلامی و اجرای حدود شرعی در زمان غیبت شده بود. نواب در این راستا بیش تر از از آموزه های مذهبیون سنی مصری مثل رشید رضا و مهم تر سید قطب تاثیر گرفته بود تا فقه شیعه. او حتی به مصر هم سفر و با جمال عبدالناصر دیدار کرده بود.
نواب صفوی در راستای گسترش عقاید افراطی خود گروهی را با عنوان فدائیان اسلام تاسیس کرد. این گروه که بیش تر از نوجوانان کم سن و سال تشکیل می شد اقدامات بسیار افراطی ای را در راه آن چه به قول خودشان برپایی حکومت اسلامی و ضدیت با دشمنان اسلام می نامیدند، در پیش گرفتند. از جمله این اقدامات ترور مرحوم کسروی روشنفکر بزرگ آن عصر، ترور سپهبد رزم آرا و ترور ناموفق شهید دکتر فاطمی بود. آن ها دکتر فاطمی را بدین دلیل که مغز متفکر دولت مصدق بود، دولتی که از اجرای احکام اسلامی من جمله حجاب اجباری و ممنوعیت فروش مشروبات الکلی طفره می رفت، مورد حمله قرار دادند. مرحوم دکتر فاطمی به قدری از این ترور آسیب دید که چندین بار برای عمل جراحی ناچار شد به اروپا برود و تا آخر عمر هم عوارض ناشی از جراحات او را رها نکرد.
حال بعد بیش از هفتاد سال مصاحبه ای از رئیس شهربانی زمان منتشر شده که می گوید نواب صفوی لواط کار بوده و حتی برای چند هفته آخر عمرش درخواست کرده بود که یکی از نوجوانان مفعول را به سلول او ببرند تا طی آن چند هفته با او بماند. نکته جالب تر این است که نوجوانی که نواب درخواست نموده بود کسی نیست جز مهدی عبدخدایی ضارب شهید دکتر حسین فاطمی.
افشای این مطلب نشان می دهد که فساد های منشتر شده در چند سال اخیر در مورد مقامات حکومت و نمایانگر شدن ریاکاری آن ها فقط محدود به زمان کنونی نیست و حتی پدران معنوی آن ها چون نواب صفوی نیز غرق این رذیلت ها بوده اند. کسانی که در ظاهر افراطی ترین مواضع را در اجرای احکام دینی می گیرند اما وقتی به خفا می روند به شنیع ترین گناهان کبیره از دیدگاه خودشان دست می یازند. این است نتیجه افراط در دین.